Het verhaal van de adoptie van onze dochter uit Zuid-afrika

zaterdag 19 januari 2008

We zijn in Zuid-afrika...!!!!!!



Eindelijk vertrekken we dan!! Naar Zuid-afrika, naar Hannah! Om half 5 ’s-avonds zouden we worden opgehaald. “Waar blijft die taxi nou.....? Hoezo ongeduldig. Eerst even langs Walferdange gereden want Guy’s moeder gaat ons “uitzwaaien”. Om 17 uur zijn we op de “Findel”, het vliegveld van Luxemburg. Daar meteen ingechecked en de koffers ingeleverd en toen nog even met Yvonne op het vliegveld rondgekeken. Toen afscheid genomen en daarna door de douane. (zelfs Marc moest zijn broekriem uitdoen) We vertrokken rond 19 uur (een half uur te laat). Eerst naar Frankfurt.... een half uurtje vliegen. Marc had het moeilijk. Hij zei buikpijn te hebben. Van de zenuwen?? Of toch nog moeten poepen??. Toen we echter in Frankfurt aankwamen was het over. Daar had hij genoeg te zien en hij kon lekker op het bagagewagentje meerijden. Helaas duurde het in Frankfurt ook allemaal erg lang. Rond 22:30 konden we instappen en pas rond 23:30 gingen we dan echt op weg. Een reis van ruim 10 uur..... Marc presteerde het om vrijwel direkt na de start in slaap te vallen en hij werd niet meer wakker tot 6:15. (hoe doet-ie het toch??) Wij hebben geprobeerd te slapen (echt waar) maar de meeste tijd toch wat t.v. gekeken, of gelezen. Veel te gespannen om echt te kunnen slapen. Om 01:30 kregen we een warme maaltijd en rond 7:00 nog een ontbijtje. Toen kwam de zon op boven Afrika.............. Om 10:00 zijn we dan geland in Johannesburg. Wat een moment!!! Eindelijk zijn we in Afrika. Heel dicht bij Hannah.
Na een ellenlange wachtrij bij de paspoortcontrole konden we de koffers gaan ophalen. In de aankomsthal stond Joan Nathanson al op ons te wachten. Zij had een mooie ballon voor Marc, met “welcome” erop. Nou, dat vond Marc wel prachtig.
De chauffeur van ons appartement was er ook en die ging er meteen met de koffers vandoor. Wij gingen in Joan’s auto, op weg naar ons appartement. In de regen reden we onze eerste kilometers in Johannesburg. Rond 12:00 kwamen we aan in “Garden-place”, ons thuis voor de komende 3 weken. Het zag er allemaal heel gezellig uit, veel planten en bloemen. Appartement nummer 8 was voor ons. Heerlijk; een huiskamer met opklapbed voor de kids, een extra slaapkamer voor Guy en mij, een keukentje en badkamer. Precies wat we nodig hebben. En het zwembad vlak langs de deur. We werden hartelijk verwelkomd door Andy, de “manager”. Nadat we (voorlopig) afscheid hadden genomen van Joan hebben we de eerste spullen uitgepakt. Toen stond Andy alweer voor de deur. Om half 2 konden we met hem meerijden naar de supermarkt, voor de eerste boodschappen. Handig natuurlijk. Samen met 3 vrouwen uit Finland rijden we naar de “Pick and Pay”, een enorme supermarkt. Daar was echt alles te koop, we hoeven niet bang te zijn dat we verhongeren. Om 3 uur kwam Andy ons weer ophalen en amper 5 minuten later waren we weer terug in Garden-place. Het weer was ook wat beter. Droog en warm, wel bewolkt. In het appartement de koffers verder uitgepakt en nog wat rondgekeken.Om 18:30 bracht Andy het eten in het appartement, wat een luxe. Marc smulde van de rijst met kip en sla en is daarna meteen in zijn bed in slaap gevallen. Ook wij waren erg moe van de lange reis en alle nieuwe indrukken en lagen ook al om 21:00 in bed.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten