Een
slecht begin van het nieuwe jaar. Terwijl ons hoofd gevuld is met de
gedachten over de adoptie en ons nieuwe kindje gebeurd er heel wat.
Met ons mam gaat het niet goed en ik vertrek de eerste week van
januari hals over kop naar Nederland.
Daar
blijkt dat het goed mis is. Na wat heftige dagen thuis wordt ons mam
opgenomen in het ziekenhuis. Daar wordt bevestigd wat we al dachten:
ons mam is dement. Het is een drukke tijd en erg emotioneel.
Na die
drukke dagen in Beek gaat in Luxemburg het leven gewoon door. Marc
gaat weer naar school en ik werk veel aan ons fotoalbum voor de
adoptie. Iedere dag denk ik wel een keer aan ons toekomstig kindje.
Het is toch heel anders dan zelf zwanger zijn. Ergens in
Johannisburg staat een tehuis waar ons toekomstig kindje woont, of
misschien is het nog wel niet eens geboren! Hoe gaat het met de
biologische moeder, wat voor ons straks een geschenk is , is voor
haar misschien de moeilijkste tijd uit haar leven. Krijgen we een
jongetje of een meisje? We kunnen het allemaal alleen maar afwachten
