Een
onrustige nacht gehad. Telkens weer gedacht aan de afgelopen dag. Er
is al zoveel gebeurd in die paar uur dat we Hannah hebben leren
kennen. Om 7:00 opgestaan want Joan zou ons om 9:00 komen ophalen.
Dat werd 9:30, dus hadden we het ook rustig aan kunnen doen. Eerst op
weg naar de rechtbank waar Joan nog papierenwerk moet doen. Wij
wachten zolang op de gang. Vrijdag zullen we hier weer zijn want dan
moeten we zelf voor de rechter verschijnen. Gelukkig duurt het niet
al te lang en gaan we snel weer op weg naar TLC. Daar aangekomen
blijkt Hannah op school te zijn, en we mogen haar daar gaan halen.
Toen we binnenkwamen was ze met haar klasgenootjes een spel aan het
spelen en wilde ze eigenlijk niet veel van ons weten. Je zag haar
denken: daar zijn die mensen weer, wat gaat er nu gebeuren?. Toen we
met haar wilden teruglopen naar het huis was het mis; huilen. Een
vrijwilligster ging samen met ons terug, toen voelde ze zich beter.
Eenmaal in het huis was het eigenlijk de bedoeling dat wij alleen in
een speelkamer met Hannah zouden gaan spelen, maar daaraan was niet
te denken. Hannah wilde echt niet. Uiteindelijk besloten haar in haar
routine te laten en weer terug naar school te gaan. Toen we daar
echter aankwamen was de school net klaar en gingen we dus wéér
terug. Erg onrustig allemaal. Na het middageten mochten we met Hannah
buiten gaan spelen. Eerst wilde ze dat ook niet maar uiteindelijk
ging ze toch mee, samen met een begeleidster. Wat zou er allemaal
in haar hoofdje omgaan?. Eenmaal in de tuin, op de trampoline ging
het beter. Daar had ze dikke pret. Later ging de begeleidster weg en
waren we eindelijk even alleen met Hannah.
Toen
het begon te regenen gingen we terug naar binnen. Daar was het druk,
en onrustig zodat Hannah meteen op zoek ging naar Pippa.
Toen
Hannah met Guy naar het toilet was kon ik even rustig met Joan en
Pippa praten. Ik voelde me niet echt lekker in deze situatie. Het is
zo druk in huis, iedere keer als Hannah wat kontakt met ons begint te
krijgen , staat er weer iemand bij die haar aanspreekt of optild.
Gelukkig ziet Pippa het precies hetzelfde. Zij had, toen wij in de
tuin waren, al overleg gepleegd en er is besloten dat Hannah vandaag
met ons mee zal gaan!!!! Ik voel me opgelucht. Hoewel het
kindertehuis geweldig is en ze heel goed voor Hannah hebben gezorgd
hebben wij het idee dat het voor ons beter is als we een tijdje
alleen met haar kunnen zijn. Afscheid nemen moet ze toch een keer en
of we dat nu vandaag of morgen doen?? Ook mist Hannah op deze dagen
haar routine en dat is niet goed voor haar. Ze moet weten waar ze aan
toe is. Daarom gaat ze mee.....
Ook
wordt er besloten dat Pippa niet meer bij ons in het appartement zal
komen, omdat Hannah dan misschien het idee heeft dat ze weer
teruggaat. Ook voor Pippa niet makkelijk. Zij heeft lang voor Hannah
gezord en moet haar nu laten gaan.
Het
afscheid was niet makkelijk. Hannah was ontroostbaar en huilde zo
hard. Ze kreeg gelukkig wat homeopatische druppeltjes en dat hielp.
Na een paar minuten viel ze in de auto in slaap, bij mij op schoot.
Eenmaal
in het appartement ging het beter. Ze leek de omgeving te herkennen
van de dag ervoor en heeft gekleurd en wat rondgelopen. Soms vroeg ze
naar Pippa of een verzorgster maar ze bleef rustig en was ook
redelijk goed af te leiden. We hadden het avondeten op de kamer laten
brengen en dat was heerlijk rustig. Duurde wel weer wat langer, omdat
we weer eens zonder stroom zaten. Gelukkig waren ze al in bad
geweest. Om 19:30 lagen ze allebei in bed. Eerst waren ze nog wat
onrustig (ze slapen samen in een groot bed), maar om 20:00 sliepen ze
allebei.
 |
| Hannah's bed |
 |
| Het hoofdgebouw van het kindertehuis |
 |
| Hannah en Marc spelen al wat met elkaar, op de achtergrond de "school" van het kindertehuis. |
 |
| onze eerste familie-foto |
 |
| In ons appartement |
 |
| Wat wil je eten Hannah? |
 |
| Slaap lekker! |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten