Grote leeuwen, kleine leeuwen...

Vanmorgen vroeg opgestaan want we hebben een excursie geboekt naar het leeuwenpark. Om 8:45 werden we al opgehaald door een busje van pretvan-tours. We zijn de enige die meegaan, dus we hebben het hele busje voor ons alleen. Na een rit van bijna anderhalf uur over de propvolle wegen rondom Johannesburg kwamen we aan bij het park. Eerst gingen we naar de baby-leewtjes die je mocht aaien. Marc durfde niet maar Hannah wel. Ook een giraf eten geven vond ze geen probleem. Verder nog struisvogels gezien en een paar luipaarden. Na wat gedronken te hebben gingen we met het busje verder, de grote leeuwen bekijken. Het was wel geen echte safari maar om die grote beesten van dichtbij te zien was toch wel heel erg mooi. Daarna in het park samen met onze gids nog wat gegeten en gepraat. Hij was vroeger boer maar door de politieke ontwikkelingen was hij gedwongen zijn bedrijf op te geven en besloot toen rondleidingen en excursies te gaan geven. Erg interessant om met deze man te praten.

Het was weer erg warm dus toen we terug waren in het appartement meteen weer het zwembad in. Joan kwam nog voorbij om ons te helpen met het invullen van wat papieren die we nodig hebben voor de ambassade. En verder vroeg ze ons nog of we morgenavond wilden komen eten... (natuurlijk Joan!!!)

Bezoek van Thea en Pippa Jarvis

Na een lange nacht voelde ik me vanmorgen weer fit. Wat is het toch een bijzondere tijd en daar horen hoogte- en dieptepunten bij. Vandaag zijn we de hele dag in het appartement gebleven en hebben genoten van de heerlijke Afrikaanse zon. Zo regenachtig als de eerste week was, zo zonnig is deze week.

Laat in de ochtend kwamen Pippa en Thea Jarvis, van het kindertehuis nog langs.

Ze zaten in een ander gedeelte van de tuin om eerst met de Finse echtparen te praten die ook kinderen uit TLC hebben gekregen. Dit hadden we extra zo afgesproken omdat we geen kontakt wilden tussen Hannah en Pippa. Dat durfden we niet aan. Eindelijk hebben we wat kontakt opgebouwd en dan zou Hannah misschien denken dat ze weer terug zou gaan/moeten. Wij zaten dus lekker bij het andere zwembad en Pippa en Thea hebben even “om het hoekje” gekeken. Hannah was heerlijk aan het spelen in het zwembad en had er geen idee van dat ze geobserveerd werd. Daarna is eerst Guy naar Thea en Pippa gegaan om even met ze te praten en afscheid te nemen en daarna ikzelf. Nog de gelegenheid gehad een paar vragen te stellen en om nog wat te praten samen. Verder kregen we nog een heel groot prachtig foto-boek, vol met foto’s van Hannah in TLC. Mooi om dat later met haar te kunnen bekijken. Verder nog een hele doos met persoonlijke spullen. Kleding, haar knuffels uit haar bed, haar doopcertificaat en doopkaars, naamarmbandje uit het ziekenhuis enz. Echt ongelofelijk en de waterlanders kwamen al snel.............

Daarna kwam het afscheid. Wetend dat we elkaar niet meer persoonlijk zullen ontmoeten de komende tijd, misschien wel voor jaren.... Tranen in mijn ogen...... 

Bedankt TLC, dat jullie zo goed voor Hannah gezorgd hebben!!

Gold Reef City

Vandaag naar het Gold-reef-city park geweest. Een soort attraktiepark wat als thema “goudgraven” heeft. (omdat er hier in Jo’burg zoveel goud gevonden is). Marc en Hannah hebben genoten van allerlei ritjes en van de kinderboerderij. Het was er superrustig. (door-de-weekse-dag) maar wel erg warm. Op het eind van de dag zat ik er wel doorheen. Het was erg warm en de karretjes die we hadden gehuurd waren erg zwaar te drukken. Dit alles, in combinatie met alle emoties van de afgelopen tijd, maakte dat ik er even genoeg van had. Kon het even allemaal niet meer verwerken. ’S-Avonds lekker een lange douche.

Lekker buiten...

Vandaag een rustige dag. Na het ontbij eerst te voet naar de spar voor wat boodschappen. (we vonden zelfs “droste” chocolode”, moet je daarvoor eerst naar Zuid-afrika?) Toen we terugkwamen heerlijk buiten gezeten en ook buiten gegeten.

Wat is het toch heerlijk in Garden Place. Alles is heerlijk groen, de bloemen bloeien en dat in januari!! Ook Marc en Hannah genieten van het buiten zijn. In een boom bij het zwembad hangt een vogelnestje en iedere keer kijken ze of er een vogel in- of

uitvliegt. Prachtig geel vogeltje, thuis nog nooit gezien. Verstoppertje spelen staat ook bij de favorieten, alhoewel Hannah het principe van verstoppen en zoeken nog niet helemaal snapt.

Na het middageten wilden Marc en Hannah zwemmen dus bleven we lekker in de tuin tot 16:00. Toen kwam er een onweersbui over en moesten we naar binnen.

Rooftop Market

Hannah was al om 5:00 wakker...... Na een tijdje gelukkig nog bij ons in bed geslapen tot 7:30. Ook Marc wilde nog niet opstaan. Om 10:00 met een taxi naar de Rooftop Market in Rosebank Mall. Een afrikaanse markt. Een mooi schilderij gekocht en een pet voor Marc. Daarna in een boekwinkel nog boeken gekocht (sesamstraat in het Afrikaans!) Gelunched bij Mugs and Beans. Ook Joan kwam nog voorbij, samen met haar man, dochter en “kleindochter”. Leuk om kennis te maken. We zouden om 15:00 opgehaald worden maar de taxi kwam niet opdagen.

We werden toen naar een super-de-luxe hotel gestuurd waar de receptioniste een taxi voor ons bestelde. (zo zie je nog eens wat). De terugreis koste wel dubbel zoveel....

Daarna weer lekker het zwembad in.

Zon!!!

Blauwe hemel en zon vanmorgen!! Na het ontbijt gaan we te voet naar het winkelcentrum Pick and Pay. Voor Hannah een heel stuk, maar het lukt. Eerst naar de drogist en daarna in de supermarkt boodschappen gedaan. Lekker gegeten in een italiaans restaurant. Daarna werden we weer opgehaald en veilig thuisgebracht.

Ook ’s-Middags is het weer nog lekker, dus ging Marc’s wens in vervulling. Eindelijk kan hij zwemmen! Daar had hij de hele week al om gevraagd. Het is ook wat: een zwembad langs de deur, en dan niet kunnen zwemmen. Warm is het water niet maar Marc en Hannah kon het niet deren. Lekker heel de middag in de tuin geweest, lekker relaxen. Ook de internetverbinding nog eens uitgeprobeerd en zelfs op de “skype” met opa! Helemaal super, kon hij meteen live zijn kleindochter bewonderen.

Lekker buiten gegeten vanavond (en dat in januari)

Nu is het officieel: Happy Muller

Een hele speciale dag vandaag. We gingen naar de rechtbank in Johannesburg!!!

Eerst ontbeten en daarna onze mooie kleren aan. Hannah genoot van haar nieuwe jurk. Ze is een echte meid; jurkjes en mooie dingen vindt ze prachtig.

Om 8:00 stond Joan al aan de poort van Garden-Place. Door de ochtspits op weg naar de rechtbank, dwars door Johannesburg.

Eenmaal daar aangekomen treffen we daar het Finse echtpaar uit het appartement. Zij zijn nog vroeger en dus als eerste aan de beurt. Om 9:30 was de zitting, in het kantoor van de (vrouwelijke) rechter; mevr. Raath. Ze heette ons welkom en we mochten gaan zitten. Voor Hannah en Marc hadden we kleurboeken meegenomen, dus die 2 zaten lekker aan tafel te kleuren. Eerst was Joan aan de beurt. Ze moest de eed afleggen en een paar vragen beantwoorden. Daarna vroeg de rechter aan ons hoe de ontmoeting met Hannah verlopen was en hoe het nu met ons samen ging. Daarna vroeg ze nog of we zeker waren van onze zaak en of we Hannah echt wilden adopteren..........

Daarna las ze de officiele akte voor en om 9:45 werd Hannah officieel onze wettelijke dochter. “like it’s your own born......” Een heel emotioneel moment.

Na de felicitaties van de rechter en Joan moesten we natuurlijk nog even op de foto met de rechter en de zuid-afrikaanse vlag.

Na dit onvergetelijke moment rijden we met Joan door Johannisburg om de stad wat uitgebreider te bekijken en daarna terug naar Garden-Place. Om 12:00 werden we alweer opgehaald. Samen met de 2 andere adoptie-stellen die ook in Garden-place verblijven gaan we uit eten. De maatschappelijk werkster hebben ons uitgenodigd. We gaan naar Moyo, een echt afrikaans restaurant aan Zoo-lake.

Hier wordt gevierd dat we (weer) ouders zijn geworden! Het restaurant is prachtig.

Mooie decoraties, een fantastische inrichting. We kunnen buiten eten, echt geweldig. We zitten allemaal samen aan een grote tafel en er wordt zefs voor ons gezongen om ons welkom te eten. We hadden een paar heerlijke uren. Lekker gegeten en genoten van deze feestelijke dag. Marc had het moeilijk vanmorgen. Hij wilde niet mee naar de rechtbank. Natuurlijk zijn het ook voor hem indrukwekkende dagen. In een keer grote broer zijn met een zusje van 4 is ook niet makkelijk. Eenmaal op weg was het weer over en in het restaurant kon hij heerlijk buiten spelen.

Jo'burg Zoo

Rond 7:00 weer allemaal wakker, maar weer hebben Marc en Hannah de hele nacht geslapen.....

Het weer was goed dus besloten we naar de dierentuin te gaan. Aby reed er ons in het busje naar toe. De entreekosten zijn naar onze maatstaven een lachertje; 18 euro voor ons alle 4. We huren 2 karretjes want de dierentuin is enorm groot. En dat middenin de stad..... Marc en Hannah vinden het prachtig. Rond de middag regent het maar weer eens maar we eten onder een enorme parapluie dus blijven we droog. Daarna werd het wat beter en gingen we weer verder. Hannah valt in het karretje in slaap. Zoveel nieuwe indrukken........

Rond 15:00 werden we weer opgehaald en gingen we terug naar het B & B.

Nog wat gespeeld en wat Emails gestuurd. Hannah was erg moe en morgen gaan we naar de rechtbank. Dus vroeg gegeten en ons daarbij verwonderd over Hannah’s eetgewoontes. Je kunt aan deze kleine dingen merken dat ze lang in een tehuis gewoont heeft. Ze kreeg een boterham met worst en at voor het eerst het beleg eraf (vlees is duur, dus dat kregen ze beslist niet iedere dag), daarna likte ze de boter van haar brood en toen at ze pas haar boterham op. Tja, zo gaat dat in een tehuis. Eten wat je te pakken kunt krijgen want misschien is het er morgen niet of iemand anders eet het op......

Ook iets uitkiezen is moeilijk. Wil je kaas of worst?? Tja, waarschijnlijk is niet vaak naar haar mening gevraagd, eten wat de pot schaft??

Aan elkaar wennen

Om 5:45 waren Hannah en Marc al wakker, maar......... de hele nacht doorgeslapen!

Kon niet beter voor de eerste nacht. Gelukkig was het al licht want we zaten alweer zonder stroom. En in het donker wassen en aankleden is niet zo handig. Bij het ontbijt luste Hannah wel cornflakes met yoghurt en fruit. Even proberen wat ze lekker vindt. Helaas geen thee of koffie want de stroom deed het pas weer toen we klaar waren met eten. Terug in het appartement eerst even met Joan en Pippa gebeld om te vertellen hoe de eerste nacht vergaan is.

Om 10:00 komt Aby, de chauffeur van het appartement, ons ophalen en hij reed ons naar Eastgate-Mall. Een heel groot winkelcentrum. Ik wilde voor Hannah een jeans kopen, maar die wilde ze niet. Een duidelijke eigen mening dus! Een groene zomerbroek vond ze wel erg leuk. Ook een paar gymschoenen gekocht want ze heeft alleen maar open sandalen. Toen we net zaten te eten belde Joan. Ze was in de buurt en wilde weten hoe het ging met ons vieren. We vertelden haar waar we zaten en toen kwam ze langs om nog met ons koffie te drinken. Net als wij was ze, geloofik, erg tevreden. Wat een verschil met gisteren. Nu zat Hannah bij ons aan tafel of ze er altijd al bijhoorde... Na de koffie ging Joan weer verder en gingen wij nog wat boodschappen doen. Om 15:30 werden we weer keurg netjes opgehaald en terug naar het appartement gebracht. Wat een service...... we worden echt in de watten gelegd. Toen we net een half uurtje thuis waren weer een enorme regenbui en geen stroom. Op tijd Marc en Hannah in bad gedaan en gegeten, zolang het nog licht was. Nog foto’s gekeken en met Hannah nog in haar foto-boek gebladerd wat ze meekreeg uit TLC. Ze is goed voorbereid op onze komst. In TLC hebben ze een mooi foto-boek gemaakt met foto’s van ons, ons huis enz. Ze wist het allemaal netjes te benoemen. Vooral de foto’s van haar toekomstige kamer vindt ze prachtig. “My orange room” zegt ze steeds. Laat Pippa ons nu gisteren vertellen dat oranje haar lievelingskleur is! Toeval bestaat niet......

De 2e dag samen

Een onrustige nacht gehad. Telkens weer gedacht aan de afgelopen dag. Er is al zoveel gebeurd in die paar uur dat we Hannah hebben leren kennen. Om 7:00 opgestaan want Joan zou ons om 9:00 komen ophalen. Dat werd 9:30, dus hadden we het ook rustig aan kunnen doen. Eerst op weg naar de rechtbank waar Joan nog papierenwerk moet doen. Wij wachten zolang op de gang. Vrijdag zullen we hier weer zijn want dan moeten we zelf voor de rechter verschijnen. Gelukkig duurt het niet al te lang en gaan we snel weer op weg naar TLC. Daar aangekomen blijkt Hannah op school te zijn, en we mogen haar daar gaan halen. Toen we binnenkwamen was ze met haar klasgenootjes een spel aan het spelen en wilde ze eigenlijk niet veel van ons weten. Je zag haar denken: daar zijn die mensen weer, wat gaat er nu gebeuren?. Toen we met haar wilden teruglopen naar het huis was het mis; huilen. Een vrijwilligster ging samen met ons terug, toen voelde ze zich beter. Eenmaal in het huis was het eigenlijk de bedoeling dat wij alleen in een speelkamer met Hannah zouden gaan spelen, maar daaraan was niet te denken. Hannah wilde echt niet. Uiteindelijk besloten haar in haar routine te laten en weer terug naar school te gaan. Toen we daar echter aankwamen was de school net klaar en gingen we dus wéér terug. Erg onrustig allemaal. Na het middageten mochten we met Hannah buiten gaan spelen. Eerst wilde ze dat ook niet maar uiteindelijk ging ze toch mee, samen met een begeleidster. Wat zou er allemaal in haar hoofdje omgaan?. Eenmaal in de tuin, op de trampoline ging het beter. Daar had ze dikke pret. Later ging de begeleidster weg en waren we eindelijk even alleen met Hannah.

Toen het begon te regenen gingen we terug naar binnen. Daar was het druk, en onrustig zodat Hannah meteen op zoek ging naar Pippa.

Toen Hannah met Guy naar het toilet was kon ik even rustig met Joan en Pippa praten. Ik voelde me niet echt lekker in deze situatie. Het is zo druk in huis, iedere keer als Hannah wat kontakt met ons begint te krijgen , staat er weer iemand bij die haar aanspreekt of optild. Gelukkig ziet Pippa het precies hetzelfde. Zij had, toen wij in de tuin waren, al overleg gepleegd en er is besloten dat Hannah vandaag met ons mee zal gaan!!!! Ik voel me opgelucht. Hoewel het kindertehuis geweldig is en ze heel goed voor Hannah hebben gezorgd hebben wij het idee dat het voor ons beter is als we een tijdje alleen met haar kunnen zijn. Afscheid nemen moet ze toch een keer en of we dat nu vandaag of morgen doen?? Ook mist Hannah op deze dagen haar routine en dat is niet goed voor haar. Ze moet weten waar ze aan toe is. Daarom gaat ze mee.....

Ook wordt er besloten dat Pippa niet meer bij ons in het appartement zal komen, omdat Hannah dan misschien het idee heeft dat ze weer teruggaat. Ook voor Pippa niet makkelijk. Zij heeft lang voor Hannah gezord en moet haar nu laten gaan.

Het afscheid was niet makkelijk. Hannah was ontroostbaar en huilde zo hard. Ze kreeg gelukkig wat homeopatische druppeltjes en dat hielp. Na een paar minuten viel ze in de auto in slaap, bij mij op schoot.

Eenmaal in het appartement ging het beter. Ze leek de omgeving te herkennen van de dag ervoor en heeft gekleurd en wat rondgelopen. Soms vroeg ze naar Pippa of een verzorgster maar ze bleef rustig en was ook redelijk goed af te leiden. We hadden het avondeten op de kamer laten brengen en dat was heerlijk rustig. Duurde wel weer wat langer, omdat we weer eens zonder stroom zaten. Gelukkig waren ze al in bad geweest. Om 19:30 lagen ze allebei in bed. Eerst waren ze nog wat onrustig (ze slapen samen in een groot bed), maar om 20:00 sliepen ze allebei.

Hannah's bed

Het hoofdgebouw van het kindertehuis

Hannah en Marc spelen al wat met elkaar, op de achtergrond de "school" van het kindertehuis.

onze eerste familie-foto

In ons appartement

Wat wil je eten Hannah?

Slaap lekker!

Hannah-dag!!!!!!!

Heel vroeg wakker (5:00) en om 6:30 maar opgestaan. Het is Hannah-dag!!! Joan zou tussen 9:00 en 9:30 komen om ons op te halen maar dat werd uiteindelijk pas na 10:00. Wat duurde dat wachten toen lang...............

Eindelijk in de auto, op weg naar TLC kindertehuis. Onderweg de gelegenheid om wat van Johannesburg te zien en om met Joan te praten. Eerst reden we over de snelweg, de stad uit. Rondom Johannesburg ligt een groen, heuvelig landschap,

Helemaal niet wat ik verwacht had. Het laatste stukje was onverharde weg en toen waren we bij de ingang van TLC.

Ohhh, nu gaat het gebeuren!!!!! We stapten uit en liepen in de richting van het huis. De deur ging open en wie zagen we daar: Pippa, met Hannah op haar arm...............

Eindelijk zien we haar in het echt. Ik begin meteen te huilen maar Pippa omarmt me en zegt dat ik moet ophouden, want anders begint zij ook. Dan Hannah maar eens goed bewonderen. Mijn eerste woorden tegen Pippa: “ohh, she is soo beautifull”

Ze is prachtig. Ze is kleiner dan Marc en stevig gebouwd. Ze had een nieuwe roze jurk aan en haar haar in kleine knotjes met witte elastiekjes (zo leuk). Ook het litteken op de zijkant van haar hoofd kunnen we nu eens goed bekijken.

We gaan naar binnen en daar staat in de huiskamer drinken klaar. Hannah zit eerst bij Pippa op schoot maar wat later loopt ze al wat rond met Marc. Ik kan mijn ogen niet van haar afhouden. Dit lieve kleine meisje wordt onze dochter!!

De kadootjes die we begin december opstuurden (eigenlijk voor haar verjaardag) zijn eindelijk aangekomen en nu mag Hannah ze samen met ons openmaken. Daarvoor durft ze wel bij me op schoot te zitten. Nadat we de kadootjes opengemaakt hebben mogen we wat rondkijken in het tehuis. We maken foto’s van haar bed en kamertje. Ook maken we foto’s van Thomas en Langa, 2 jongetjes die binnenkort ook in Luxemburg zullen wonen. We mogen ook gaan kijken in de school van TLC. Die ligt wat verder van het hoofdgebouw dus gaan we te voet over een weg tussen de weilanden door. Wat een ruimte, wat heerlijk voor de kinderen die hier wonen. We zien ook allerlei dieren. Kippen, varkens, honden, een pony en ganzen. Op school mogen we in het klaslokaal kijken en Marc en Hannah kunnen daar spelen. Wij hebben daardoor even de tijd om bij te komen en wat met Joan en Pippa te praten. Ook belt Diane nog, uit Luxemburg, om te vragen hoe de eerste ontmoeting was. Daarna terug naar het huis, waar de kinderen middageten krijgen.

Na het eten stelt Pippa voor dat we samen teruggaan naar het appartement zodat Hannah daar alvast wat rond kan kijken, om te wennen. Nou dat willen wij wel, daar hadden we helemaal niet op gerekend. In de auto valt Hannah op mijn schoot in slaap. Onderweg nog pampers gekocht en wat te eten want we hebben wel honger nu....

In Garden-Place probeerden we wat aan elkaar te wennen. Het voelt nog wel vreemd. Dit meisje, wat we nog helemaal niet kennen, zal voor altijd bij ons horen. Wat een gevoelens, en wat zou ze denken?? Na een tijdje trok Pippa zich terug in haar auto zodat Hannah wat alleen met ons kon zijn. Nou, dat viel niet mee. Hannah bleef maar vragen waar Pippa was... Rustig blijven, en steeds maar zeggen dat ze straks weer terugkomt.

Om 17:00 rijdt Pippa met Hannah terug naar TLC. Wij spelen wat met Marc, voor hem was het ook een spannende dag. Helaas valt de stroom uit, dus geen licht en nog geen avondeten. Om 19:00 kunnen we naar het restaurant. Daarna Marc wassen en in bed gelegd. En daarna wij ook want we zijn moe van alle emoties en gebeurtenissen.

We hebben Hannah gezien en vastgehouden!! Haar stem gehoord en haar eerste kus gekregen. Het voelt nog raar. Het is onze dochter, maar de band zal moeten groeien. Maar we zijn nu al helemaal weg van haar.

We zijn in Zuid-afrika...!!!!!!

Eindelijk vertrekken we dan!! Naar Zuid-afrika, naar Hannah! Om half 5 ’s-avonds zouden we worden opgehaald. “Waar blijft die taxi nou.....? Hoezo ongeduldig. Eerst even langs Walferdange gereden want Guy’s moeder gaat ons “uitzwaaien”. Om 17 uur zijn we op de “Findel”, het vliegveld van Luxemburg. Daar meteen ingechecked en de koffers ingeleverd en toen nog even met Yvonne op het vliegveld rondgekeken. Toen afscheid genomen en daarna door de douane. (zelfs Marc moest zijn broekriem uitdoen) We vertrokken rond 19 uur (een half uur te laat). Eerst naar Frankfurt.... een half uurtje vliegen. Marc had het moeilijk. Hij zei buikpijn te hebben. Van de zenuwen?? Of toch nog moeten poepen??. Toen we echter in Frankfurt aankwamen was het over. Daar had hij genoeg te zien en hij kon lekker op het bagagewagentje meerijden. Helaas duurde het in Frankfurt ook allemaal erg lang. Rond 22:30 konden we instappen en pas rond 23:30 gingen we dan echt op weg. Een reis van ruim 10 uur..... Marc presteerde het om vrijwel direkt na de start in slaap te vallen en hij werd niet meer wakker tot 6:15. (hoe doet-ie het toch??) Wij hebben geprobeerd te slapen (echt waar) maar de meeste tijd toch wat t.v. gekeken, of gelezen. Veel te gespannen om echt te kunnen slapen. Om 01:30 kregen we een warme maaltijd en rond 7:00 nog een ontbijtje. Toen kwam de zon op boven Afrika.............. Om 10:00 zijn we dan geland in Johannesburg. Wat een moment!!! Eindelijk zijn we in Afrika. Heel dicht bij Hannah.

Na een ellenlange wachtrij bij de paspoortcontrole konden we de koffers gaan ophalen. In de aankomsthal stond Joan Nathanson al op ons te wachten. Zij had een mooie ballon voor Marc, met “welcome” erop. Nou, dat vond Marc wel prachtig.

De chauffeur van ons appartement was er ook en die ging er meteen met de koffers vandoor. Wij gingen in Joan’s auto, op weg naar ons appartement. In de regen reden we onze eerste kilometers in Johannesburg. Rond 12:00 kwamen we aan in “Garden-place”, ons thuis voor de komende 3 weken. Het zag er allemaal heel gezellig uit, veel planten en bloemen. Appartement nummer 8 was voor ons. Heerlijk; een huiskamer met opklapbed voor de kids, een extra slaapkamer voor Guy en mij, een keukentje en badkamer. Precies wat we nodig hebben. En het zwembad vlak langs de deur. We werden hartelijk verwelkomd door Andy, de “manager”. Nadat we (voorlopig) afscheid hadden genomen van Joan hebben we de eerste spullen uitgepakt. Toen stond Andy alweer voor de deur. Om half 2 konden we met hem meerijden naar de supermarkt, voor de eerste boodschappen. Handig natuurlijk. Samen met 3 vrouwen uit Finland rijden we naar de “Pick and Pay”, een enorme supermarkt. Daar was echt alles te koop, we hoeven niet bang te zijn dat we verhongeren. Om 3 uur kwam Andy ons weer ophalen en amper 5 minuten later waren we weer terug in Garden-place. Het weer was ook wat beter. Droog en warm, wel bewolkt. In het appartement de koffers verder uitgepakt en nog wat rondgekeken.Om 18:30 bracht Andy het eten in het appartement, wat een luxe. Marc smulde van de rijst met kip en sla en is daarna meteen in zijn bed in slaap gevallen. Ook wij waren erg moe van de lange reis en alle nieuwe indrukken en lagen ook al om 21:00 in bed.

We zijn er (bijna) klaar voor...

Vandaag is dan eindelijk de langverwachte dag aangebroken. Vanavond vertrekken we naar ZA, naar Hannah!! De laatste dagen waren druk en verwarrend maar nu begint er langzaam orde te komen in de chaos. Gisteren veel telefoon en e-mail gehad. Iedereen heeel hartelijk bedankt voor alle goede wensen!! Marc had gisteren een kleine terugslag. Wat huilen en hij wilde niet mee in het vliegtuig…
(ook last van zenuwen, heel normaal). Vanmorgen is hij nog op school zodat hij wat afleiding heeft.
Ook nog een mail uit het kindertehuis gekregen: ze kunnen niet wachten om ons te zien… Nou, wij ook niet!!
Als het allemaal technisch gaat lukken zal ons volgend bericht uit ZA komen….

Vluchtgegevens

Voor alle geinteresseerden volgen hier onze vluchtgegevens:
Vrijdag 18 januari
vertrek Luxemburg       18:40     aankomst Frankfurt         19:20  vluchtnr. LH 2401  (luxair)
vertrek Frankfurt         22:35     aankomst Johannesburg     9:55  vluchtnr. LH 0572 (lufthansa)
Donderdag 7 februari
vertrek Johannesburg   21:15     aankomst München           7:00   vluchtnr. LH 2959  (south-african)
vertrek München            8:55     aankomst Luxemburg      10:30   vluchtnr. LH 2414  (luxair)