Geen nieuws uit Afrika

Het jaar 2006 is bijna voorbij en in Afrika blijft het stil, te stil naar ons idee. We hadden nog even hoop dat er in december nog een voorstel zou komen voor een echtpaar dat dan in januari zou mogen afreizen maar het schijnt dat dat niet meer gaat lukken. Nu is het in Afrika zomer en begint daar dus nu de grote vakantie en dat betekend dat iedereen vrij heeft, dus ook het gerecht. We beginnen dus het nieuwe jaar met heel veel vragen. Hoe lang gaat het duren?, Wanneer komen er weer voorstellen?
Gaan de wachttijden nóg verder oplopen? enz enz.
In deze tijd denken we ook steeds meer aan de biologische moeder. Is zij op dit moment zwanger van een kindje dat ze gaat afstaan, ons kindje? Hoe ervaart zij deze tijd? Is misschien haar kindje, ons kindje, al geboren en wie zorgt er nu voor?
Hopelijk krijgen we in de loop van volgend jaar antwoord op onze vragen.

Een klein stapje dichterbij

Alweer adoptie-nieuws uit Luxemburg. Een echtpaar heeft gisteren HET telefoontje gekregen. Zij mogen over 3 weken naar Johannisburg vliegen om hun dochter op te halen! Geweldig nieuws dus; vooral voor hun natuurlijk, maar ook een beetje voor ons want dit betekend dat we weer één plaatsje opgeschoven zijn. Zo komen we stapje voor stapje steeds dichter bij ons kindje.

Wachttijden gaan omhoog...

Het hing al een tijdje in de lucht, maar nu is het officieel. Op de website van Naledi, onze adoptie-organisatie, staat sinds vandaag dat ze rekenen met 12 tot 18 maanden wachttijd na het versturen van de papieren. Eerst was de wachttijd 6-12 maanden. Wel een beetje balen dus maar er is niets aan te doen. Als de wachttijden niet verder oplopen zullen we dus in de loop van het komende jaar ons kindje mogen gaan ophalen. We wachten dus maar weer verder (zucht).

6 maanden adoptie-zwanger

Vandaag zijn we precies 6 maanden "adoptiezwanger". Op 5 mei 2006  zijn onze papieren naar Zuid-afrika verstuurd. Het wachten valt niet altijd mee, zeker omdat er het laatste half jaar maar heel weinig voorstellen zijn geweest. (In deze 6 maanden zijn er maar 2 kleine kinderen naar Luxemburg gekomen.) Wachten dus, en waarschijnlijk nog een lange tijd. We proberen ons zo goed mogelijk af te leiden, ook van ons leven nu willen we genieten en niet alleen maar aan het wachten denken. Gelukkig hebben we veel steun aan gesprekken/mail van andere adoptief-ouders. (vele daarvan zitten in hetzelfde schuitje). Dit jaar zullen er hier in Luxemburg waarschijnlijk geen voorstellen meer komen omdat de rechter in Johannisburg in december vakantie heeft dus wachten we af wat het jaar 2007 voor ons in petto heeft. Ook ben ik veel bezig met het invullen van het adoptiealbum. (gekocht bij www.dekleinelotus.nl) Verder ben ik bezig informatie te verzamelen om een duitstalig adoptiealbum te maken en deze evt. op het internet te gaan verkopen (in het duits is er op dit gebied weinig te vinden) Als er nog iemand tips of ideeen hiervoor heeft, dan hoor ik het graag!

Broertjes

Laatste adoptienieuws uit Luxemburg. Een echtpaar heeft een voorstel gekregen voor 2 jongens van beide 8 jaar. Zij zullen waarschijnlijk eind deze maand/begin volgende maand naar Zuid-Afrika vliegen om hun zoons op te halen.

Eén jaar later....

Vandaag zijn we precies 1 jaar met adoptie bezig!. Vorig jaar op 7 Oktober hadden we ons eerste informatie-gesprek met Diane Heck van Naledi. Er is veel gebeurd het afgelopen jaar. We staan nu 5 maanden op de wachtlijst en ons kindje komt langzaam, heel langzaam, dichter bij ons. Het wachten valt niet altijd mee maar ooit komt het ervan, dan kunnen we ons Afrikaanse wonder in onze armen sluiten. Op naar het 2^e adoptie-jaar, we zijn benieuwd!

4 maanden adoptie-zwanger

Wat kan wachten toch vervelend zijn. We staan nu bijna 4 maanden op de wachtlijst en in die 4 maanden is er geen een kindje uit Zuid-afrika in Luxemburg aangekomen, het is om moedeloos van te worden. Niemand kan ons zeggen hoe lang we moeten wachten maar als het in dit tempo doorgaat dan zijn we nog heel lang niet aan de beurt. Verder voel ik me ook helemaal niet fit (bloedarmoede en luchtweginfectie) dus ook lichamelijk zit het niet mee. Hopelijk gaat het snel wat beter. We zijn nu wel een eigen web-log begonnen om familie en vrienden op de hoogte te houden, dit leidt wat af. Ook de contacten die ik heb met de mailgroeps doen me goed. We zijn niet de enige in hetzelfde schuitje.

Braai 2006

Vandaag een hele leuke dag gehad. We zijn nl. vandaag naar de “braai” geweest, de jaarlijkse barbeque van onze adoptie-organisatie Naledi. Rond 12 uur kwamen we aan in Holzem waar de “Feestzaal” (en de tuin!) gereserveerd was voor deze middag. Er waren nog niet zoveel mensen toen wij aankwamen maar al gauw liepen er talloze afrikaanse kindjes en hun ouders rond. Een paar mensen kenden we al maar de meesten nog niet zodat het een rondje kennismaken werd. De kinderen konden naar hartelust buiten spelen en de ouders lekker toekijken en kletsen.

Omdat het super weer was konden we ook op het terras eten, gegrild speenvarken met gebakken aardappels en sla. Lekker!!

Echt een gezellige middag gehad, lekker eten, ervaringen uitwisselen en spelen met de kinderen.

Voorbereidingscursus

In moment volgen we de zg. Adoptiecursus bij de maatschappelijk werkster, merv Emprou. We zijn met 3 stellen, wij dus , een echtpaar wat een kindje heeft uit z.a. en een echtpaar die een kindje hebben uit z.a en nu voor de tweede keer op de lijst staan. Er komt heel wat aan de orde: waarom worden kinderen afgestaan, hoe beinvloed dit die kinderen (ook al zijn ze nog zo klein), hechtingsproces, in hoeverre zijn adoptiekinderen “anders” dan biologische kinderen enz.

Niemand kan ons vertellen hoe lang het zal gaan duren

We tellen de maanden, weken en uren

We willen heel graag vertrekken maar moeten lang wachten

Op een klein kindje, steeds in onze gedachten

Ooit komt waarvan wij al zolang dromen

Dan zal er een kleintje in ons gezin worden opgenomen

Vol verwachting en spanning kijken wij uit

Naar onze Zuid-Afrikaanse spruit

Gedicht....

Weer eens op het internet gesnuffeld, kan het niet laten. Er zijn zoveel verhalen te lezen, zoveel informatie die nu heeeel erg interessant ins. Kwam weer een hele mooie tekst tegen:

Once, there were two women

Who never knew each other

One, you do not remember

The other you call mother

Two different lives shaped

To make yours one

One became your guiding star

The other became your sun

The first one gave your live

The second taught you to live it

The first one gave you need for love

The second was there to give it

One gave you nationality

The other gave you a name

One gave you seed of talent

The other gave you an aim

One gave you emotion

The other calmes your tears

One saw your first sweet smile

The other dried your tears

One gave you up……

It was all she could do

The other prayed for a child

And God let her straight to you.

ADOPTIEZWANGER!!!!

We hebben een E-mail gekregen van Diane Heck, ons dossier is afgelopen vrijdag (05-05-2006) in Zuid-Afrika aangekomen!!!!!!. Nu zijn we officieel adoptie-zwanger en begint het lange wachten. In ieder geval zijn we al weer een plaats opgeschoven want over 2 weken vliegt er weer een echtpaar naar Afrika.

Joehoe, ons dossier is in orde...

Ons dossier is klaar!!! Op de dag af 6 maanden geleden hadden we onze eerste afspraak met mevr. Heck en vandaag hebben we al onze papieren aan haar afgegeven. Alle papieren zijn in orde en het „profile“ is mooi geworden.

Om het te „vieren“ gaan we op de terugweg naar huis in Mersch een pizza eten.

O ja, gisteren op het internet nog iets heel erg leuks gezien: een adoptiealbum.

Soort babyalbum maar dan extra voor kindjes die zijn geadopteerd. Super, ga er zeker een bestellen zodat we alles kunnen opschrijven, ook belangrijk voor later.

Nog een mooie tekst gevonden op het internet: in het Afrikaans!

U het my gevorm,

My aanmekaargeweef in die skoot van my moeder,

Ek wil U loof,

Want U het my op ’n wonderbaarlike wyse geskep.

Wat U gedoen het,

Vervul my met verwondering.

Dit weet ek seker,

Geen been van my was vir U verborge.

Toen ek gevorm is waar niemand dit kon sien nie.

Toe ek aanmekaargeweef is diep in die moederskoot.

U het my al gesien toe ek nog ongebore was.

Al my lewensdae was in U boek opgeskrywe,

Nog voordat ek gebore is.

Op bezoek....

Op bezoek geweerst bij fam. J.  Zij hebben 2 kinderen geadopteerd uit Zuid-Afrika en konden ons dus heel veel vertellen. Deels in het Luxemburgisch en deels in het Nederlands van Natasha komt ook uit Nederland. Foto’s gekeken, was erg gezellig. Zij hadden er een fijne tijd, hopelijk gaat alles bij ons ook zo goed, ben erg benieuwd naar Zuid-Afrika.

Papieren verzamelen

De papieren van de rechtbank zijn met de post gekomen. De laatste ambtelijke horde is overwonnen. Nu kunnen we ons dossier klaar gaan maken. Het fotoalbum is af, alleen de brieven aan de biologische moeder moeten er nog in. Is nog niet zo makkelijk om die brieven te schrijven. Verder hebben we een hele hoop papieren nodig. Verklaringen, rapporten enz...

Een nieuw jaar, maar een slecht begin...

Een slecht begin van het nieuwe jaar. Terwijl ons hoofd gevuld is met de gedachten over de adoptie en ons nieuwe kindje gebeurd er heel wat. Met ons mam gaat het niet goed en ik vertrek de eerste week van januari hals over kop naar Nederland.

Daar blijkt dat het goed mis is. Na wat heftige dagen thuis wordt ons mam opgenomen in het ziekenhuis. Daar wordt bevestigd wat we al dachten: ons mam is dement. Het is een drukke tijd en erg emotioneel.

Na die drukke dagen in Beek gaat in Luxemburg het leven gewoon door. Marc gaat weer naar school en ik werk veel aan ons fotoalbum voor de adoptie. Iedere dag denk ik wel een keer aan ons toekomstig kindje. Het is toch heel anders dan zelf zwanger zijn. Ergens in Johannisburg staat een tehuis waar ons toekomstig kindje woont, of misschien is het nog wel niet eens geboren! Hoe gaat het met de biologische moeder, wat voor ons straks een geschenk is , is voor haar misschien de moeilijkste tijd uit haar leven. Krijgen we een jongetje of een meisje? We kunnen het allemaal alleen maar afwachten